środa, 8 stycznia 2014

~  (w związku z upadkiem meteorytu we wschodniej Rosji)

Rosjanie już w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku nawiązali kontakt z przybyszami z kosmosu. W 1962 roku z roboczą wizytą przybyli do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich towarzysze z galaktyki NGC 4038. Podobno Nikita Chruszczow specjalnie na tę okazję umył zęby, a oficjalnym tłumaczem został Jurij Gagarin. Towarzysze z kosmosu przylecieli trzema spodkami i jednym czajnikiem. W Bajkonurze, oprócz państwowych oficjeli, przywitał gości chór sierotek ze świeżego miotu. Dzieciom wrogów ustroju dano szansę na zamanifestowanie odżegnania się od wywrotowej działalności ich rodziców. Miały śpiewać piosenki i tańczyć. Po części oficjalnej, już w węższym gronie, obie strony przystąpiły do omawiania najbardziej istotnych kwestii rozwoju wszechświatowego socjalizmu oraz jego ekspansji na światy równoległe i prostopadłe. Towarzysze z kosmosu pękli pierwsi, co nie zraziło bynajmniej Nikity Chruszczowa, który zarządził otwarcie następnych czterdziestu flaszek wódki. Radzieckie Biuro Polityczne dopiero się rozkręcało, a gości z kosmosu uczynnie nakryto obrusami. Po dwunastu godzinach bilateralne rozmowy wznowiono, a Chruszczow poprosił o kolejne czterdzieści flaszek, tym razem rumuńskiej palinki. Towarzysze z kosmosu byli pod wrażeniem siły radzieckiego socjalizmu. Dodatkowo pokazano im również zdobycze radzieckiej nauki: gadającego psa i zegarek odmierzający czas do ostatecznej klęski amerykańskiego imperializmu. Goście z galaktyki NGC 4038 otrzymali w prezencie pamiątkowe medale i trzydzieści kilogramów gwoździ z Kujbyszewskiej Fabryki Wyrobów Stalowych. Pionierzy z Moskwy ofiarowali ponadto wykonane własnoręcznie wyciory do czołgów T-54/55, czym wzbudzili zachwyt szlachetnych gości. Kosmici w rewanżu wręczyli pierwszemu sekretarzowi zdjęcia z własnych kołchozów, i z dumą podkreślili, że kolektywizacja ich galaktyki zakończyła się pełnym sukcesem, a ostatnich galaktycznych kułaków zesłano do Czarnej Dziury. Nikita robił dobrą minę, ale w duchu przeżywał niesmak, bo jak można było zmarnować tyle siły roboczej upychając ją w czarnej dziurze. Ale nic nie powiedział, i jak zawsze, z perfekcyjną szczerością, pogratulował towarzyszom kosmitom. Na pożegnanie obie strony głośnym mlaskiem zgodnie podkreśliły socjalistyczny charakter gruzińskich win, a Nikita Chruszczow uronił ze wzruszenia dwie i trzy czwarte łzy. Już po odlocie towarzyszy z kosmosu przywódca państwa radzieckiego uroczyście powiedział: "No, teraz towarzysze i towarzyszki możemy się wreszcie porządnie napić..."


sobota, 28 grudnia 2013

~ Zawisak

Bierzcie przykład z pszczółek. Królowa spija mleczko, podawane przez grupę przydupników, robotnice bez wykształcenia, ale z zakodowanymi genetycznie umiejętnościami, wykonują wszystkie ulowe powinności pozostawiając trutniom bzykanie szefowej. A miodzik, produkt uboczny ich pracy, bez pytania zabiera człowiek. Prawdziwy korporacyjny raj.


~ Max Kolanko

Demokracja jest dzisiaj taka, jak pilot bez baterii.

niedziela, 8 grudnia 2013

~ Prawy-i-Sprawiedliwy

Co od paru dni dzieje się w Kijowie, we Lwowie, na Ukrainie? Setkami tysięcy przyszli, i stali mimo zimna. Rozpędziła ich policja, poranili ich, ale oni znowu tam są. Chcą swego, demonstrują. Coraz ich więcej. 1989 rok. My puszyliśmy się pierwszym niekomunistycznym premierem Mazowieckim, a Niemcy po obaleniu muru siedzieli dzień i noc pod archiwami Stasi, i nie pozwolili ich spalić. Węgrzy dzięki milionowi manifestantów wymusili po 31 latach pogrzeb Imrego Nagya i wolne wybory. Czesi aksamitną rewolucją wynieśli Havla na Hradczany, i wprowadzili lustrację. Co pomniejsze narody sąsiedzkie też. Lustrację zrobiła maleńka Macedonia, która dziś wznawia śledztwo w sprawie zamordowania prezydenta w katastrofie lotniczej. Ich prezydenta, naturalnie. A my co? Że nic, to przesada. Ale demonstracja nie może trwać dłużej niż do wieczora, bo pociąg, bo Duda, bo kolacja, bo jutro do pracy, bo święta, bo karp... A ten zaczadzony chłopiec, którego tak długo wozili karetką po Polsce, aż umarł? Nie pierwszy zresztą i na pewno nie ostatni. Ilu nas siedzi tam pod szpitalem, prokuraturą, NFZ, pod radą gminy? Polacy, co się nam stało? Naprawdę nic?