~ joper

Gdyby spojrzeć na nasz umiłowany kraj z góry, nie z nieba - na to jeszcze przyjdzie czas - to można zauważyć, że z przodu naszego narodu maszerują nasi przywódcy, i prowadzą nas do dobrobytu, a za nimi obywatele. Jednak tego dobrobytu nie widać, i nasuwa się podejrzenie, że nie prowadzą nas ku świetlanej przyszłości, ale przed nami uciekają! Uciekają do UE, do złotej Anieli Merkel! Przypominam, że szlachta polska w XVIII w. też uciekała nie mogąc ogarnąć tego syfu, jaki zrobiła. Do kogo? Prusy, Rosja... niech Katarzyna ogarnia ten burdel. Tusk już wykonał pierwszy krok. Ustawa 1066. Ten rudzielec nawet zapewnić bezpieczeństwa wewnętrznego nie potrafi.

~ Kloszard

Nic dobrego się dzieje, świat zachodni z nas się śmieje. Gospodarka nam się wali, bieda rośnie Tusk się chwali. Naiwniakom cuda wciska, bo naiwni są ludziska. Postkomuna mu wtóruje, taki premier im pasuje. W Polsce obcym tworzą raj, bo to bardzo dziwny kraj. Polskę dawno wysprzedali, służbę zdrowia zrujnowali. I nauka także leży, nikt Tuskowi już nie wierzy. Hej Donaldzie gdzie te cuda? Same kłamstwa i obłuda! Na kryzysie rząd nie traci, bo za wszystko naród płaci.

~ E_coleś

W Polsce są trzy rodzaje mafii: Ustawodawcza, Sądownicza i Wykonawcza. Ręczę Wam, innej nie ma! Reszta to przestępczość zorganizowana, grupa zbrojna bądź nie. Wejście ABW do siedziby Wprost jest sygnałem, że Polski już nie ma - są tylko interesy...

~ sfwef

Daching, czyli jak Kazik wnerwił milicję – To Kazik wymyślił daching – wspomina Marek Rusakiewicz, który do matury przygotowywał się, siedząc w zielonogórskim areszcie. Sokołowski wymyślił ten daching w drugiej połowie lat 80., gdy manifestacje opozycji słabły, a milicja nauczyła się sprawnie wyłapywać „prowodyrów chuligańskich zajść”. Jeden z pierwszych dachingów odbył się w Międzyrzeczu. Tamtejsi mieszkańcy, wspierani przez gorzowskich młodzieżowych buntowników, protestowali przeciwko decyzji komunistycznej władzy, by z bunkrów tamtejszego Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego zrobić składowisko radioaktywnych odpadów. SB zastraszała mieszkańców, za posiadanie choćby jednej ulotki o składowisku groziły represje. Ci zaczęli się bać, marsze protestacyjne były coraz mniej liczne. Ale pewnej niedzieli grupa trzech opozycjonistów z Gorzowa wdrapała się na daszek międzyrzeckiego baru i stamtąd zaczęła zrzucać tysiące ulotek. – Na początku pomysł Kazika wydał nam się głupi, ale szybko okazało się, że jest świetny – wspomina Rusakiewicz. Na ulicy zrobiło się biało od nielegalnych ulotek. Tłumy mieszkańców Międzyrzecza roznosiły je po cały mieście. Niektórzy wyrzucali je potem z własnych okien. Milicja zgłupiała, bo nie potrafiła wdrapać się na dach. Wezwano straż pożarną. – Ale strażacy powiedzieli, że oparcie drabiny o ten bar grozi zawaleniem jego konstrukcji i że w związku z tym ryzykiem nie podejmują się nas zdjąć – opowiada Kazimierz Sokołowski. A oni stali na dachu już od trzech godzin. Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania. Miejscowi rzucili na dach wiązankę biało-czerwonych goździków. – Nagle bariera strachu została przełamana. Okazało się, że tu, w centrum miasta, kilka osób odważyło się rozrzucić tysiące ulotek, pokazało swoje twarze, stojąc na daszku, i nic się strasznego nie stało. Ze skóry nas nie obdarli. To było dodanie otuchy tym ludziom, że diabeł nie taki straszny – mówi wynalazca dachingu. Powód zakończenia akcji był prozaiczny – jeden z uczestników musiał iść się wysikać. Zeskoczyli więc z baru przekąskowego na dach pobliskiego kiosku, a stamtąd na dół. Tam czekała milicja, by ich wreszcie zwinąć. Ale ściśnięty tłum nie pozwolił. Wobec tego rozwinęli transparenty i ruszył marsz główną ulicą miasta do kościoła. Starzy, młodzież, dzieci. Dopiero w drodze na PKS milicja odważyła się zatrzymać ich i zamknąć na 48 godzin. Wieść o sukcesie akcji rozeszła się wśród młodej opozycji i dziesiątki dachingów stały się zmorą milicji w całym kraju.

~

Ja, Donald Wielki Zadłużyciel, władca ziemi kaszubskiej, warmińskiej, pomorskiej etc.etc. Ten, który Partię zrodził i którego Partia zrodziła, wzywam Was! Wzywam Was! Ci, którym stołki i synekury swą Potęgą w akcie łaskawości tak ochoczo rozdawałem, na przekręty milionowe oko przymykałem, ojczyznę wykorzystywać jak ladacznicę pozwoliłem, abyście do walki śmiertelnej stanęli. Partia nasza, która z wojskami nielicznymi na polach się ostała, Pomocy wzywa, i My, mocą swego urzędu tę pomoc wam członkowie, nakazujemy. Inaczej klęski srogie spadną na nas!!! Wrogowie nasi dobra odbierać nam będą wszelakie, w wieży zamykać, albo i do kamieniołomów na roboty ciężkie, o chlebie i wodzie. Nie będzie tam sushi, ni wina dobrego, o cygarach i koniakach nie wspominając. Zegarki też zabiorą, nawet pożyczone. Kto żyw więc niech partii broni ile sił, bo nie zniosą rączki nasze delikatne katorgi takowej. Partia to My, a My to Partia. Koryto zaś to nasz symbol na sztandarach. Nie rzucim go, pókim żywi. Tak nam dopomóż dziadku z Wermachtu!