~ P

Bajka o pewnym chlewie

W pewnym chlewie świń gromada wprost z koryta się zajada, przepychają się do niego, „nie pchaj ryja tu kolego”, słychać ostre upomnienia, nie dla wszystkich dość jedzenia, choć koryto jest głębokie, nie dla wszystkich dość szerokie. Szlocha locha, prosi prosie, mamy kwiki takie w nosie, jest zbyt mało, koniec basta, żreć do syta może kasta. Kasta nasza, ta wybrana, idź się poskarż do barana. Wasze brzuszki są już tłuste, nasze puste chcą kapustę. Chcesz kapustę? Sadź se sam. Gdy wyrośnie daj ją nam. Najtłuściejsze te wybrane, najedzone i wyspane, przy korycie tak prawiły, aż się w końcu przeliczyły, bo pewnego dnia o świcie, się zaczęło świniobicie. Te najcięższe świnie w chlewie są już w swoim świńskim niebie. Jaki morał z tego płynie? Kto się dzieli przy korycie, ten ma często lepsze życie.

~  (w związku z upadkiem meteorytu we wschodniej Rosji)

Rosjanie już w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku nawiązali kontakt z przybyszami z kosmosu. W 1962 roku z roboczą wizytą przybyli do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich towarzysze z galaktyki NGC 4038. Podobno Nikita Chruszczow specjalnie na tę okazję umył zęby, a oficjalnym tłumaczem został Jurij Gagarin. Towarzysze z kosmosu przylecieli trzema spodkami i jednym czajnikiem. W Bajkonurze, oprócz państwowych oficjeli, przywitał gości chór sierotek ze świeżego miotu. Dzieciom wrogów ustroju dano szansę na zamanifestowanie odżegnania się od wywrotowej działalności ich rodziców. Miały śpiewać piosenki i tańczyć. Po części oficjalnej, już w węższym gronie, obie strony przystąpiły do omawiania najbardziej istotnych kwestii rozwoju wszechświatowego socjalizmu oraz jego ekspansji na światy równoległe i prostopadłe. Towarzysze z kosmosu pękli pierwsi, co nie zraziło bynajmniej Nikity Chruszczowa, który zarządził otwarcie następnych czterdziestu flaszek wódki. Radzieckie Biuro Polityczne dopiero się rozkręcało, a gości z kosmosu uczynnie nakryto obrusami. Po dwunastu godzinach bilateralne rozmowy wznowiono, a Chruszczow poprosił o kolejne czterdzieści flaszek, tym razem rumuńskiej palinki. Towarzysze z kosmosu byli pod wrażeniem siły radzieckiego socjalizmu. Dodatkowo pokazano im również zdobycze radzieckiej nauki: gadającego psa i zegarek odmierzający czas do ostatecznej klęski amerykańskiego imperializmu. Goście z galaktyki NGC 4038 otrzymali w prezencie pamiątkowe medale i trzydzieści kilogramów gwoździ z Kujbyszewskiej Fabryki Wyrobów Stalowych. Pionierzy z Moskwy ofiarowali ponadto wykonane własnoręcznie wyciory do czołgów T-54/55, czym wzbudzili zachwyt szlachetnych gości. Kosmici w rewanżu wręczyli pierwszemu sekretarzowi zdjęcia z własnych kołchozów, i z dumą podkreślili, że kolektywizacja ich galaktyki zakończyła się pełnym sukcesem, a ostatnich galaktycznych kułaków zesłano do Czarnej Dziury. Nikita robił dobrą minę, ale w duchu przeżywał niesmak, bo jak można było zmarnować tyle siły roboczej upychając ją w czarnej dziurze. Ale nic nie powiedział, i jak zawsze, z perfekcyjną szczerością, pogratulował towarzyszom kosmitom. Na pożegnanie obie strony głośnym mlaskiem zgodnie podkreśliły socjalistyczny charakter gruzińskich win, a Nikita Chruszczow uronił ze wzruszenia dwie i trzy czwarte łzy. Już po odlocie towarzyszy z kosmosu przywódca państwa radzieckiego uroczyście powiedział: "No, teraz towarzysze i towarzyszki możemy się wreszcie porządnie napić..."

~ Zawisak

Bierzcie przykład z pszczółek. Królowa spija mleczko, podawane przez grupę przydupników, robotnice bez wykształcenia, ale z zakodowanymi genetycznie umiejętnościami, wykonują wszystkie ulowe powinności pozostawiając trutniom bzykanie szefowej. A miodzik, produkt uboczny ich pracy, bez pytania zabiera człowiek. Prawdziwy korporacyjny raj.

~ Max Kolanko

Demokracja jest dzisiaj taka, jak pilot bez baterii.